بجستان؛ نگین کویر

دیروز دوم خرداد بود و امروز سوم خرداد. مثل امروزی خرمشهر آزاد شد و مثل دیروزی امید داشتیم که ایران آزاد شود. هنوز هم شیرینی آن لحظات را به خاطر دارم. هنوز به یاد دارم که چگونه با وجود اینکه حتی نمی توانستم رای بدهم٬ در تمامی جلسات انتخاباتی خاتمی شرکت می کردم. یادش بخیر. اما حیف . . .

حیف از اینکه اصلاحطلبان قدر این فرصت را ندانستند (شاید قدرش را می دانستند ولی عده ای تنگ نظر نمی گذاشتند اصلاح طلبان از این فرصتها استفاده کنند!!!). البته نمی توان از دستاوردهای مهم این هشت سال چشم پوشی کرد. از پیشرفت های سیاسی-اجتماعی گرفته تا اقتصاد و روابط بین الملل و ...

تردید دارم که دوم خرداد دوباره تکرار شود. چرا که اصحاب قدرت تمهیداتی اندیشیده اند تا دوباره غافلگیر نشوند. ولی نباید نا امید بود...

"اگر تنهاترین تنها شوم باز هم خدایی هست"